... دلتنگی ها

mtamani — Thu, 26 Nov 2009 20:36:18 GMT

با تشکر فراوان لطفا در مورد کار دوم هم که تنها دلتنگی من است نظرات خود را در همان جا قید بفرماید

(( محل ))

دود می رود این همه سیگار

پشت شیشه هیجده سالگی ی نگران

باکره گی ی پانزده سالگی ی این همه گرد

_گرد و این همه خیابان

خیابان این همه شلوغ

شلوغ این همه بوق_

کرم زده زیر این همه پوست

# # #

پارک این پا و ان پا می شود _دراز به دراز پسران بلوغ _

خیابان این پا و ان پا می رود _دراز به دراز دختران پنجه ی افتاب _

دانشگاه پله هایش را می لرزد

مدرسه چرت می شود دور از چشم ناظم

# # #

دست به دست می رود

سفید این همه سفید

سیاه این همه سیاه

شهر خفته در خاکستری عمیق

انگار خدا رد نشده است

هیچ گاه

اذر 88

mtamani — Thu, 19 Nov 2009 17:06:46 GMT

دلتنگی های خزری..........

(1)

درست روبروی من

اب می شوی

و کاری از دست من

ساخته نیست

خزر من

(2)

حقیقت دارد

خزر شب ها

لخت

می خوابد

(3)

جایی

برای مرده ی من

میان پستان هایت

بگذار

خزر من

(4)

حالا که

دقیق تر

به خزر می اندیشم

حس می کنم

خدا

از پایین به بالا می رود

(5)

نمی دانم خزر

از

کجا اب می خورد

گمانم

از پستان های باکره ای ........

(6)

چند شقه اش کردند

اما

هنوز

ایستاده

اواز

سر می دهد

(7)

این شراب را

که

می بینی

قلب له شده ی خزر است

با

صلوات بنوش

اقای درخت

(8)

برای شادی و عزا

تنها

یک پیراهن

دارم

درست مثل تو

خزر من

(9)

خزر را دیدم

که پوست می اندازد

در

ساعت غروب اردیبهشت

(10)

اب

خزر

واین همه عطش

(11)

نام دیگر خزر تهران است

وقتی موجی

می شود

(12)

خدا امد نشت

خزر

-با دامن پر چین چین –

رقصید

mtamani — Tue, 08 Sep 2009 12:06:18 GMT

دستی می کشد

لاستیک می ترکاند

ضبط صوت را می زند بالا

جلودارش نیست /حتا سرعت گیر

یکی راست

دو تا چپ

دو تا چپ /یکی راست

چشمک می زند

چشم توی چشم نمی رود

با گوشتی که بلند کرده

بند نیست روی زمین

دارد سر خودش را می خورد لعنتی

--اصلن همیشه همین بوده

مسیر انقلاب ازادی

همیشه ی خدا همین بوده

نقد های دوستان

مهدی حسین زاده

با سلام

زبان شعر ساده است و از بازی های زبانی در آن خبری نیست که لزومی هم ندارد
وقتی که می توان سرراست سراغ شعر رفت: بی تعارف و بی رودر بایستی .......

شعر آنجا که از نام های انقلاب و آزادی استفاده می کند وارد پرتاب شعری می شود وگرنه تا پیش از این بند توصیف و فضاسازی است که خوب هم تصویر شده مگر آنکه از دو بند :(چشم توی چشم نمی رود و با گوشتی که بلند کرده) که کمکی به کلیت شعر نمی کند بگذریم ، شعر بدون ادعا خودش را عرضه می کند و دقیقآ در همان دوپهلو بودن شعر است که می توان از این روایت کوچک به بستر شعری رسیدکه در پایان بندی :(اصلن همیشه همین بوده /مسیر انقلاب ازادی/همیشه ی خدا همین بوده) : 1. وجه دیداری :شلوغ بودن مسیر و ..... و 2.وجه کنایی : راه رسیدن از انقلاب تا آزادی با آن قید "همیشه"همین طور بوده ....
...که به خوبی در این شعر کوتاه به اجرا در آمده است .

تنها این نکته می ماند که آیا این کارکرد و استفاده از این دو واژه و به طور کلی بهرگیری از اینگونه المان ها آیا در این شعر تازگی دارد یا خیر ؟؟؟؟؟؟سوالی است که باید با تامل بیشتری به آن پاسخ داد !

پاینده باشی

عاطفه صرفه جو

این مسیر انقلاب آزادی سال هاست که پوسیده !

بر این شعر بی ایراد حرفی نتوانستم بگویم مگر در احساسی که با من شریک شد یا من با شعر !

درود و بدرود

فریده برازجانی

سلام , قبل از هر چیز برای تمام محبت ها و زحمتی که کشیدید سپاسگزارم .

شعرت را خواندم , همیشه ار ایهامی که در اشعارت داری به خوبی استفاده می کنی .
موفق باشی . ممنواز دیدار و دعوتت . باز هم از لطف بیدریغت ممنونم .

شعبانی

با سلام
کار خیلی خیلی قوی است .بازی های زبانی که در شعر اوردی همگن با متن راه می رود.
من همیشه به وبلگ شما سر می زنم .
هر چند این کار را در هجوم شمال خوانده بودم
موفق باشید

خواجات

عزیز من ! فکر و حتا اجرای شعرت را پسندیدم اما به گمانم بعضی سطرها به ویرایش نیاز دارد . مثلن : ضبط صوت را می زند بالا ... چندان روشن نیست . موفق باشی مهربان

حامد داراب

دستی میکشد / میترکاند/ چشمک میزند / چشم نمیرود / خودش را میخورد / فکر کنم چون کار کوتاه بهتره روی اینا یه تجدید نظری انجام بشه اما پایانت محشره یعنی واقعا مسیر انقلاب آزادی همیشه ی خدا همین بوده و داشته همیشه ی خدا سر خودشو به خوردن میداده لعنتی لعنتی لعنتی

وب سایت

کورش همه خانی

شعر با ابعاد سیاسی و پر محتوا بود.با گوشتی که بلندکرده /بند نیست روی زمین .ممنون با احترام

مازیار عارفانی

سلام
کار خوبی بود و می توان به عنوان یک لولای شاعرانه برای چرخش به فضایی متفاوت تر در کارهایت به آن تکیه کرد. باید منتظر ماند و دید...
ممنونم...

ابوالفضل حسنی

شعر خو بی خواندم خوب بودو کامل البته گفتنی ها توسط مهدی گفته شد...
...............................
من تازه از راه رسیده ام و هنوز خاک ازسرو وضعم نتکانده ام...
÷س بخوانیدم و خوانش خود را بگذاریدم برای بعد...می خوانمتان
سلام دوستان....

جلیل قیصری

سلام آقاي جنت اماني ...

اين كار بعنوان يك سفارش اجتماعي خوب است وجوه دو گانه ي زباني در خدمت متن هست اما بعضي از سطر ها به گمانم به تعديل نياز دارند . بر قرار باشيد .

عاطفه صرفه جو

وب سایت

mtamani — Wed, 01 Jul 2009 14:34:18 GMT

به محمود درویش ................

زندان بان صدا می زند :

احمق

بی همه چیز / وطن را فراموش کن

همه ی این ها را باید

با جان و دل بخری

در اسارت ......

در محله خودت

در خانه ی خودت

_که به دنیا امدی _

چه سخت تر است

صدا بزنند

احمق

بی همه چیز

وطن را فراموش کن

وطن که نان نمی شود

mtamani — Sun, 21 Jun 2009 07:36:18 GMT

تبت یدا ابی لهب.......

.........................

همه چیزم سرخ:

زندگی ام

اتاق خوابم

ماشینم

و عشقم که سرخ می کشد

و زبانم که سرخ می دهد

و چشم هایم که سرخ می زند

و گاهی یک راست سرخ می رود

توی رگ هایم

و ما که لباس نویی زده ایم

یک دیگر را می رویم

در پیاده رو ها

خیابان ها

با گردبندی از آفتابه های سرخ

* * *

و دانشگاهم که سرخ می دهد

و قلمم که سرخ می رود

و شعر دست کمی از سرخ ندارد

جوانی ام سرخ می کشد

نانم سرخ می دهد

و اواز هایم سرخ می گیرد

و گاهی که یک ریز بالا می زند

در من

و ما که لباس نویی زده ایم

همدیگر را می رویم

در وطن مان

در محله ی مان

با اوازی یک دست سرخ

با گردنبدی از لیف خرما

* * *

سرخ می زند شناسنامه ام

سرخ می دهد زبانم

سرخ می کشد دلم ......

بهمن ۸۷

mtamani — Sun, 01 Mar 2009 21:07:18 GMT

ساختمان شعله ور شده / در وسط اتش

اتاق خواب /تخت خوابش را /بغل کرده /

می سوزد

اتاق به اتاق

کتاب خانه /اینه و شمعدانش را

تابلوی پدر بزرگء وسط حال

کودکی ی اغوش مادر بزرگ

نوجوانی ی گم شده در چشم زن همسایه

جوانی ام /بیرون از صحنه

به هر که

رو می زند

اتشی ندارد

تا سیگارش را روشن کند

mtamani — Thu, 22 Jan 2009 21:27:18 GMT

با سلام

بعد از مدت ها خلاصه توانستم چند نمونه از کارهایم را بیاویزم در اوقات وبلاگم .دلایل مختلف/ مشکلاتی که در این مدت باعث شده بود که حتا نتوانم برای لحظه ای وارد اینترنت شوم .البته مسایل دیگر مزید بر علت شده بود .یکی مرگ ناگهانی تیرداد عزیز بود .باور کنید بر حسب عادت اخر شب ها می رفتم سمت کامپیوتر _اوایل_تا با تیرداد از طریق اینترنت به صحبت بنشینم .تا با تیرداد چند ساعت از چین و ما چین حرف بزنم . هنوز کتاب هایی را که از من خواسته بود و چند مجموعه ی دوستان که برای تیرداد داده بودند روبرویم هستند .هنوز کارهایی را که تیرداد برایم پست کرده بود وبرای مجاه ی عصر پنج شنبه فرستادم وچاپ شده روبرویم هست .قرار بود که همان هفته برایش پست کنم . نشد .........که نشد .باور کنید که هم اکنون که دارم این مطالب را می فرستم دلم خیلی برای تیرداد تنگ شده .عزیزی که پانزده سال افتخار شاگردی اش را داشتم . خیلی نقطه ی قوتم بود کارهایم را که برایش می خواندم وقتی ان کار را تایید می کرد خیالم از هر بابت گرم بود .چون هر که شعر را می شناخت اون کار را نایید می کرد .من حرف های زیادی و خاطرلت زیادی در مورد نصری عزیز دارم که حتما روزی ان را خواهم گفت .نکته ی دیگری که مرا بی حوصله کرده بعد از یک سال چند ماه _نزدیک دو سال_هنوز مجموعه ام از طرف ارشاد مجوز چاپ نگرفته .جالب تر این است که بعضی از دوستان دو ماه مجموعه ی شان چاپ می شود در دسترس قرار می گیرد .اما امثال من و من ها باید .............شاید حق مان نباشد . حتما این گونه است . اما همین دوستان بدون اجازه می توانند از کارهایم استفاده کنند_ بدون این که اصلا روحم خبر دار باشد_ در کتاب های شان که در مورد شاعران معاصر است بیاورند .بدون حق تالیف و ..........و جالب تر از همه این که اطلاعاتی که در موردم نوشته اند همه غلط باشد .از تاریخ تولدم گرفته تا میزان تحصیلاتم .

بگذریم ............

با تبلیغات نمی شود کسی را شاعر کرد .چون تاریخ ثابت کرده که این شاعران بعد از مرگ شان /شاعر بودن شان نیز می میرد . و گاهی در حیات شان .

باور کنید اصلا قصد این را ندارم که بگویم من شاعرم و..................... اما می توانم این ادعا را داشته باشم چون وجود دارد .از سن شانزده سالگی توانستم در بیشتر مجلات ادبی معتبر و صفحات شعر روزنامه ها دیروز و........سایت های معتبر امروز .............. .....شعر هایم را چاپ کنم . و همچنین توانستم در این مدت / شاگردی در خدمت شاعرانی داشته باشم که خود وزنهای در ادبیات کشورمان هستند از تیرداد گرفته تا...........و امروز نیز در خدمت دوستانی چون شمایان باشم .از علی پور شاعر عزیز _خودکار کم رنگ _ و بذر افشان عزیز و جلیل قصیری وفلکی عزیز و همچنین فلاح شاعر ........و دیگر دوستان که اگر بنویسم کلی خواهد شد .خوشحالم بسیار خوشحالم که دوستانی چون شمایان دارم .

یک

دست هام / بالا

خیلی عوض شده ام/عوضی شده ام

کلاغ را جای کبوتر می پیچم

خودم را در اینه شاعر .

دو

دست هام بالا

به علامت تسلیم

روباه ایینه /تسلیم نمی شود /خاطر جمع

ان قدرها دور شدم

که سر کلمات را کلاه می گذارم

شعر که جای خود دارد

سه

کاری از دست هیچ کس

ساخته نیست

حتا این دست های بالا

اب که از سر بگذرد

چه یک وجب /چه یک سال نوری /هزلر ها سال نوری

همسرم را به بازی گرفته ام

جهان که جای خودش دارد .

mtamani — Fri, 11 Apr 2008 23:03:18 GMT

سه چهارم زمین را اب گرفته

مابقی را خون

سه چهارم ادمی را اب گرفته

مابقی را نفت

خدا پشت علامت سوال عجیبی دراز کشیده است .

و شمشیر ها

هم چنان می رقصند و

سیاست مدارها

دنبال

عکس های

یادگاری اند .

mtamani — Sun, 16 Mar 2008 22:05:18 GMT

کهنسالی ام را

در شکست

پیشانی اش می بینم

جوانی اش را

در شکست چین چین موهام

***

زندگی عادت عجیبی دارد انگار

پدر

پدر من

نگران مباش

مثل کوه

پشت / سرت / ایستاده ام

اصلا

خانه ی سال مندان را

برای همین روزها ساخته اند

mtamani — Sat, 16 Feb 2008 22:45:33 GMT

با سلام .

راستش را بخواهید بعد از رفتن تیرداد نه حال نوشتن شعر را دارم و نه حال نوشتن توی وبلاگ .

اما به قول دوست خوبم فلاح عزیز با نوشتن نیز می توان به تیرداد نزدیکتر ......................... بگذریم

البته یک عذر خواهی بزرگی نیز بدهکار همه عزیزانی هستم که نتوانستم به انها سر بزنم که بی شک مرا خواهند بخشید .

پس جهان نیمکتی است

به شکل شاعری

مربع

وجهان خداست

به شکل نیمکتی / شاعر

چند ضلعی است جهان پس !

بلند بلند می خوانی

یکی برای خودت

دیگری را اما ............

می خوانم

بلند بلند

وجهان / عروسکی است

در قاه قاه سربازان ویتنام

بی سر

در شعرهای مادرم فروغ

به شکل مادرانی که زاده نشدند

با پسرانی

که

زاده شدند

درکربلای چار

درشلمچه

درچارراه های همه ی راه های دچار....

بی سر

کودکانی که جهانی اند

جهانی که شاعری می توانست

باشد

هر شب

در آغوش خدا

مربع ای باشد در هر کجای شعر

آذر ماه ۸۶