... دلتنگی ها

تبت یدا ابی لهب.......

.........................

همه چیزم سرخ:

زندگی ام

اتاق خوابم

ماشینم

و عشقم که سرخ می کشد

و زبانم که سرخ می دهد

و چشم هایم که سرخ می زند

و گاهی یک راست سرخ می رود

توی رگ هایم

و ما که لباس نویی زده ایم

یک دیگر را می رویم

در پیاده رو ها

خیابان ها

با گردبندی از آفتابه های سرخ

* * *

و دانشگاهم که سرخ می دهد

و قلمم که سرخ می رود

و شعر دست کمی از سرخ ندارد

جوانی ام سرخ می کشد

نانم سرخ می دهد

و اواز هایم سرخ می گیرد

و گاهی که یک ریز بالا می زند

در من

و ما که لباس نویی زده ایم

همدیگر را می رویم

در وطن مان

در محله ی مان

با اوازی یک دست سرخ

با گردنبدی از لیف خرما

* * *

سرخ می زند شناسنامه ام

سرخ می دهد زبانم

سرخ می کشد دلم ......

ساختمان شعله ور شده / در وسط اتش

اتاق خواب /تخت خوابش را /بغل کرده /

می سوزد

اتاق به اتاق

کتاب خانه /اینه و شمعدانش را

تابلوی پدر بزرگء وسط حال

کودکی ی اغوش مادر بزرگ

نوجوانی ی گم شده در چشم زن همسایه

جوانی ام /بیرون از صحنه

به هر که

رو می زند

اتشی ندارد

تا سیگارش را روشن کند